POESIA

Si 'o ppane quotidiano dà màtìna
ò llàtte ca' sè nmesca int'ò ccàfè
si nà carezza 'e mamma 'a nù bambino
à bambulella 'e còpp' ò sigritè.

Ringazio 'a Dio ca' t'àggie cùnusciute
ca' nmièz''a tante m''a purtàte 'a tte'
m'è ll'àrricordo ancora còmme è ghiùte
ma è nù segreto ca' tèngo pè mme.

Quando nun cè stàje tù mmè vène ò piccio
mme mànca l'aria ca' fà respirà
mè sènto còmme ò fràte dò sasiccio
mmè ncàzzo! E' nun mè sàccie cumpurtà.

Si ò sànghe ca' mì scorre dint''e vene
à canzuncèlla ca' mmè fà sunnà
sì 'a chiave ca' m'aràpe sti càtene
è stà passione mme' fà lìbberà.

Si nun ce' stìsse tu: nù muòrze 'e fèmmena
t'ò giùro! Nun sàpesse cchiù campà
je mè sèntesse l'urdeme 'e chist uòmmene
nà pèzza vecchia ca' sè pò straccià.

Pè chesta vita mia tu sì l'essenza
si l'acqua ca' sta' sete fà passà
stù còre sènz''e tè pòrta 'e scumpenze
àggie pàcienza! Nun m'abbandunà!

Mimmo Coppola.