POESIA

Nà mamma vìcchiarella
è prodiga 'e cunziglie
rrèvota cìelo è stelle
si l'adda fà p''e fìglie.

Senz'ombra è senza macchia
tè sape dà 'o calore
pare ca sì scunòcchia
ma 'o sguardo fà rummore.

Nun tène 'a forza fisica
pe tè mettere 'a posto
ma si sè ncàzza è critica
pecche' 'addìvènta tosta.

Sta' mamma scassatèlla
cumbàtte 'e màlatìe
ma' sè vènnesse 'o scjàlle
p''o poco 'e cumpagnìa.

Sì nun vàje na dummenèca
dìce: t''e fatte 'e sorde?
Tè fà sempe nà prèrega
ca à mamma nun sè scorda

E' sèmpe premurosa
pùr annànz' 'e muglière
invece pò è gelosa
sì se' parla d''e gnòre.

Quanne sè fà nà festa
è fresca còmm 'o giglio
pecche' sè sènt'à Masta
nmjez' 'a tùtt' à famiglia.

Nà mamma è vìcchiarèlla
ma djnte 'o còre è forte
è sì lè tuòcche 'e figlie:
l''e fà nù baffo 'a morte.